Francis Poulenc

Ο Φρανσίς  Πουλένκ ήταν ίσως ο δημοφιλέστερος από τους συγχρόνους και νεότερούς του συνθέτες. Με τα έργα του εξελίχθηκε και έφθασε στο κορύφωμα της μία κατ’ εξοχήν γαλλική μορφή, η «μελωδία».

Γεννημένος  στις 7 Ιανουαρίου 1899, σε μεγαλοαστική οικογένεια του Παρισιού, πήρε  τα πρώτα μαθήματα πιάνου από το μητέρα του Jenny Royer, που ήταν ερασιτέχνης πιανίστρια. Το ταλέντο του στη σύνθεση δεν άργησε να φανεί, όμως ο πατέρας του εναντιώθηκε στην επαγγελματική σπουδή της μουσικής.  Σε ηλικία 15 ετών, γνωρίζεται με  τον Ricardo Viñes, Καταλανό καθηγητή, ο οποίος τον μυεί στη μουσική της εποχής των Κλωντ Ντεμπυσσύ,  Ιγκορ Στραβίνσκι και  Ερίκ Σατί. Συνέχεια

Giovanni Battista Pergolesi

Ο Τζιοβάνι Μπατίστα Περγκολέζι, γεννήθηκε στο Τζέζι της Ιταλίας στις 4 Ιανουαρίου 1710 και πέθανε στις 16 Μαρτίου 1736.Το οικογενειακό του όνομα ήταν Ντράγκι, αλλά με τη μετακόμιση από την Πέργκολα στο Τζέζι το όνομα της οικογένειας άλλαξε σε Περγκολέζι (από την Πέργκολα).
Σε ηλικία 10 ετών γράφεται στο Conservatorio dei Poveri, της Νάπολης όπου χαρακτηρίζεται από τους διδάσκοντες ως εξαιρετικού χαρίσματος βιολονίστας.
Το 1732 διορίζεται ως μαέστρος στην αυλή του πρίγκιπα του Stigliano και συνθέτει μια Ναπολιτάτικη όπερα μπούφα με τον τίτλο «Lo frate ’nnammorato», και τη Λειτουργία του σε ρε ελάσσονα. Και τα δύο έργα του γνώρισαν την επιτυχία.
Το 1733 γράφει την πρώτη του σοβαρή όπερα «Il prigionier superbo» και παρεμβάλει ανάμεσα στην πρώτη και τη δεύτερη πράξη ως ιντερμέτζο την κωμική όπερα La Serva Padrona (Υπηρέτρια Κυρά}. Και βεβαίως την παράσταση κλέβει το ιντερμέτζο. Η φήμη του Περκολέζι εξαπλώνεται ραγδαία.
Έτσι το 1734 τον βρίσκουμε στη Ρώμη να διευθύνει τη λειτουργία του σε Φα μειζονα. Όμως το έργο δεν τυγχάνει αντίστοιχης αναγνώρισης, όπως και κανένα από τα έργα αυτής της περιόδου. Συγχρόνως η υγεία του Περγκολέζι κλονίζεται σοβαρά από το μικρόβιο της φυματίωσης. Υποχρεώνεται το 1736 ν’ αφήσει τη Νάπολη και να εγκλειστεί σε γειτονικό μοναστήρι Φραγκισκανών.
Λίγες εβδομάδες πριν αφήσει την τελευταία του πνοή, στα 26 του μόλις χρόνια και σε συνθήκες ακραίας φτώχειας, συνθέτει το κύκνειο άσμα του, το περίφημο Stabat Mater του, έργο έξοχης μουσικής και θρησκευτικής ποιητικής.
Λίγο καιρό μετά το θάνατο του, το έργο του ξεφεύγει από τα όρια της Ιταλίας και η φήμη του εξαπλώνεται σε όλη της Ευρώπη.

 

Βιογραφία του Τζιοβάνι Μπατίστα Περγκολέζι, για το ωδείο Ars Musicalis και το μάθημα Ιστορία της Μουσικής

Franz Joseph Haydn

Ο Franz Joseph Haydn (31 Μαρτίου 1732- 31 Μαΐου 1809) ήταν Αυστριακός μουσικοσυνθέτης που συνέβαλε στην ανάπτυξη τoυ «κλασικού στυλ» τον 18ο αιώνα. Θεωρείται ότι ήταν ο πρώτος συνθέτης που σταθεροποίησε τη μορφή της συμφωνίας και τη μορφή του κουαρτέτου εγχόρδων, ένα είδος μουσικής δωματίου.     Συνέχεια

Georg Friedrich Händel

«Ήταν 23 Απριλίου 1683 όταν ο Γκέοργκ Χαίντελ, κουρέας στο υπηρετικό προσωπικό του Γιόχαν Άντολφ Α’, δούκα του Βάισενφελς (Weissenfels), παντρεύτηκε την Δωροθέα Τάουστ. Δύο χρόνια αργότερα, και συγκεκριμένα στις 23 Φεβρουαρίου 1685, ο 63χρονος Γκέοργκ και η 34χρονη Δωροθέα φέρνουν στη ζωή τον Γκέοργκ Φρίντριχ Χαίντελ (Georg Friedrich Händel).

Ο Χαίντελ γεννήθηκε στο Χάλλε της Γερμανίας, την ίδια χρονιά με το Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ (Johann Sebastian Bach, 21/03/1685 – 1750) και το Ντομένικο Σκαρλάτι (Domenico Scarlatti, 26/10/1685 – 1757).  Μεγάλωσε υπό το άγρυπνο βλέμμα των γονιών του. Από νεαρή ηλικία λαχταρούσε να σπουδάσει μουσική, αλλά ο πατέρας του  προσπάθησε να τον αποτρέψει από την ενασχόληση με ένα αμφίβολο επάγγελμα όπως του μουσικού. Δεν του επέτρεπε ούτε να αγοράσει κάποιο μουσικό όργανο. Η μητέρα του από την άλλη, προωθούσε τα μουσικά του χαρίσματα, ήταν υποστηρικτική και με τη βοήθειά της ο Χαίντελ εξασκούνταν κρυφά.»

Διαβάστε την πλήρη βιογραφία του Χαίντελ, που επιμελήθηκε ο τελειόφοιτος της τάξης Αρμονίας της Σχολής Ανώτερων Θεωρητικών, Αλέξιος Μεγάλος,  πατώντας τον παρακάτω σύνδεσμο.

George Frideric Handel