Category Archives: ΜΟΥΣΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ

Η ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΤΩΝ ΤΥΦΛΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ

Η Light and Hope Οrchestra είναι η μοναδική «τυφλή» γυναικεία ορχήστρα της γης

Μικροί χτύποι της μπαγκέτας και ο ήχος της φωνής του μαέστρου αντικαθιστά οποιαδήποτε παρτιτούρα… Η ένταση, η συχνότητα, ο ρυθμός και ο τρόπος οδηγούν τα χέρια κατάλληλα, ώστε να παράγουν κλασικές μελωδίες όπως ακριβώς μία οποιαδήποτε ορχήστρα στον κόσμο.

Βέβαια η Al Nour Wal Amal Chamber Orchestra ή αλλιώς Light and Hope Οrchestra απαρτίζεται από γυναίκες με ορισμένες ιδιαιτερότητες. Τα μέλη της εκτός από το ταλέντο, τις ικανότητες και τη σκληρή μελέτη που απαιτείται, έχουν να αντιμετωπίσουν και το ζήτημα της έλλειψης της όρασης.

Η ορχήστρα άρχισε να δραστηριοποιείται εκτός Αιγύπτου, πριν από δυόμιση δεκαετίες και αναδύθηκε από τα σπάργανα της μη κυβερνητικής οργάνωσης Αl Nour Wal Amal, η οποία ιδρύθηκε το 1954 από εθελοντές με στόχο την διεκδίκηση των δικαιωμάτων των τυφλών γυναικών. Στο πλαίσιο αυτής της πρωτοβουλίας -και χωρίς συγκεκριμένες προσδοκίες- δημιουργήθηκε το 1961 η Ορχήστρα.

Διαβάστε περισσότερα από την Άννα Σαρούκου

Ο ζωγράφος Κωνσταντίνος Παρθένης και η σχέση του με τη μουσική

“….Η σύνθεση είναι η λογική έκφραση ενός εσωτερικού και προσωπικού ρυθμού ο οποίος προτού να προσδιορισθή είτε εις το μουσαμά είτε εις το μάρμαρο, προυπήρξε ως μουσική μέσα στην ψυχή του καλλιτέχνη…”

Τις σκέψεις αυτές καταθέτει ο Κωνσταντίνος Παρθένης στο άρθρο του “Η Ζωγραφική” που δημοσιεύεται στο περιοδικό “Ανθρωπότης”, τον Μάιο του 1920. Αν και αποσπασματικές, είναι ενδεικτικές του ιδεώδους της συναισθησίας (Synaestaesie) και του οράματος της σύζευξης των τεχνών που θα χαρακτηρίσουν τον Eλληνα δημιουργό υπό την επίδραση των συμβολιστών. Ο ίδιος, άλλωστε, αγαπούσε τη μουσική, ενώ στα χρόνια παραμονής του στη Βιέννη (1895/96-1903) σπούδασε παράλληλα με τη ζωγραφική και μουσική. Στο έργο του συναντώνται συχνά αλληγορικές απεικονίσεις της μουσικής καθώς και μυθολογικά και θρησκευτικά θέματα μουσικού περιεχομένου. Στις κρίσεις του για τη ζωγραφική, επίσης, χρησιμοποιεί, συχνά μουσικό λεξιλόγιο. Η Ιουλία Παρθένη, γυναίκα του ζωγράφου, ήταν εξαιρετικού ταλέντου μεσόφωνος και ο ίδιος έπαιζε βιολί. Με γνώμονα τις σκέψεις αυτές το έργο του “Η Μουσική των Αγγέλων” (δεκαετία του 1920), ζωγραφισμένο στο ηχείο του πιάνου της γυναίκας του Ιουλίας, η οποία υπήρξε και αοιδός, θα μπορούσε να ιδωθεί ως σύμβολο του οράματος της σύνθεσης των τεχνών και ως αλληγορική έκφραση των ποικίλων δρόμων που συνδέουν τη μουσική με την εικαστική δημιουργία.

Μουσική Διακόσμηση Πιάνου
Κωνσταντίνος Παρθένης

Ο Κωνσταντίνος Παρθένης (1878-1967) είναι αναμφισβήτητα ο σημαντικότερος Έλληνας ζωγράφος του 20ού αι. Κατόρθωσε να συνδυάσει την ελευθερία της μοντέρνας τέχνης με την ελληνική πνευματικότητα, αξιοποιώντας τα διδάγματα της αρχαίας και βυζαντινής κληρονομιάς. Η νεωτερικότητα γίνεται αποδεκτή από την ελληνική τέχνη ως αξία κατά τις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα σταδιακά και αποσπασματικά και καλείται να αντιπαλέψει τον πανίσχυρο συντηρητικό Ακαδημαϊσμό της Σχολής Μονάχου. Η αποδοχή της βέβαια συσχετίζεται άμεσα με την ελληνική ανάπτυξη, παρά τον αναιμικό χαρακτήρα της, η οποία θα μπορούσε να εντάξει την Ελλάδα στη δυτικοευρωπαϊκή της προοπτική. Η καλλιτεχνική μορφή που έμελλε να ταράξει τα λιμνάζοντα νερά και να κατανοήσει με τον πληρέστερο τρόπο τις νεωτερικές καλλιτεχνικές κατακτήσεις, από τον ιμπρεσιονισμό μέχρι τον κυβισμό, είναι ο Κωνσταντίνος Παρθένης.

Διαβάστε περισσότερα στο άρθρο της Μαρίας Παπαχρόνη

Οδυσσέας Δημητριάδης (1908-2005)

«Ο Δημητριάδης είναι ο τελευταίος των Μοϊκανών»

Μ. Ροστροπόβιτς

Ο Οδυσσέας Δημητριάδης ήταν το όγδοο παιδί του Αχιλλέα και της Καλλιόπης Εφραιμίδη, Ελλήνων της Τραπεζούντας του Πόντου που μετακινήθηκαν στα ρωσικά εδάφη το 1896. Ο Οδυσσέας γεννήθηκε στις 7 Ιουλίου 1908 στο Βατούμ, και από την ηλικία των πέντε ετών, δίχως γνώση μουσικής σημειογραφίας, άρχισε να παίζει στο πιάνο γνώριμες μελωδίες.
Η πρώτη δασκάλα του μικρού Οδυσσέα ήταν η αδελφή του Λίζα, η οποία είχε εξαιρετικό ταλέντο στο πιάνο. Το 1918 ξεκίνησε να ασχολείται συστηματικά με τη μελέτη της μουσικής, έχοντας αρχικά δάσκαλο τον εξαιρετικό βιολιστή Τίζενχαουζεν και αργότερα τον Λέγκερ (σπουδαίο παιδαγωγό και βιολιστή.)
Το 1925, έπειτα από τη συμβουλή του πατέρα του, μετά το τέλος των σπουδών του στο γυμνάσιο, έφυγε για το Σοχούμ, όπου ζούσε ο αδελφός του Νικόλαος. Το 1927 εγκαταστάθηκε στην Τιφλίδα με σκοπό την εισαγωγή του σε ωδείο.
Έτσι, από το 1926 έως το 1930 σπούδασε στο θεωρητικό τμήμα Σύνθεσης του Ωδείου της Τιφλίδας. Ενώ από το 1930 ως το 1933 εργάστηκε στο μουσικό τεχνικό σχολείο του Σοχούμ.
Την περίοδο 1933–1936 εισάγεται στο Ωδείο του Λενινγκράντ και σπουδάζει διεύθυνση ορχήστρας στην τάξη του Ιλιά Μούσιν, ο οποίος εκπαίδευσε πολλούς από τους σπουδαιότερους μαέστρους της ΕΣΣΔ.
Τ ο 1934 έφτασε στο Λενινγκράντ για σειρά συναυλιών, ο σπουδαίος συνθέτης Δημήτρης Μητρόπουλος. Οι μέρες της διαμονής του Μητρόπουλου στο Λενινγκράντ έμειναν αξέχαστες για τον Οδυσσέα Δημητριάδη. Είχε την ευκαιρία να δει από κοντά, να ακούσει όλα αυτά που θαύμαζε, τα οποία τελικά ξεπέρασαν τις προσδοκίες του, και να δημιουργήσει μία σχέση φιλίας με τον σπουδαίο μαέστρο. Όταν ο Οδυσσέας ανακοίνωσε στο Μητρόπουλο την επιθυμία του να επιστρέψει στην Ελλάδα μετά το τέλος των σπουδών, αυτός τον απέτρεψε λέγοντάς του: «Δεν θα βρεις δουλειά, αλλά και αν βρεις θα πληρώνεσαι πολύ άσχημα». Έτσι, ο Δημητριάδης αποφάσισε να παραμείνει και να σταδιοδρομήσει στη Σοβιετική Ένωση.
Το 1937, ανέλαβε αρχιμουσικός και διευθυντής της Όπερας και του Μπαλέτου της Τυφλίδας, θέση την οποία διατήρησε έως το 1965. Ενδιάμεσα υπήρξε αρχιμουσικός και της Κρατικής Συμφωνικής Ορχήστρας της Γεωργίας (1947-1952). Από το 1965 έως το 1973 διατέλεσε αρχιμουσικός της Ορχήστρας του Θεάτρου Μπολσόι της Μόσχας, ενώ πραγματοποίησε εμφανίσεις σε πολλές χώρες του κόσμου.

Συνέχεια

«Όταν φοβάται το σώμα μας, φοβάται και η φωνή μας»

Της Ιωάννας Βρακατσέλη (PhD candidate, performer/voice coach)

Οταν το σώμα μας βιώνει τον φόβο αυτόματα τον βιώνει και η φωνή μας. Ο φόβος είναι ένας πολύ σημαντικός αμυντικός μηχανισμός επιβίωσης που ενεργοποιείται άμεσα μπροστά σ’ έναν υπαρκτό κίνδυνο, αλλά και σε μια ανύπαρκτη απειλή, που δεν ενέχει πραγματικό κίνδυνο, όπως στην περίπτωση της φωνής: η έκθεση στο κοινό, μια ψηλή κρατημένη νότα, ένα ενδεχόμενο «σπάσιμο» της φωνής σε συγκεκριμένο τονικό ύψος κτλ.
Όταν τρομάζουμε ή αισθανόμαστε ότι απειλούμαστε, ο οργανισμός ενεργοποιεί αυτόματα το μηχανισμό της φυγής ή της μάχης ή της ακινητοποίησης, των οποίων και των τριών, κοινό χαρακτηριστικό είναι το σφίξιμο μεγάλων μυικών ομάδων για να μπορέσουν να αντιδράσουν εκρηκτικά και δυναμικά. Γεγονός που στη φωνή μεταφράζεται σε σφίξιμο και ακαμψία. 
Η λύση βρίσκεται στο να μάθουμε να λειτουργούμε μέσα από τον φόβο μας: η συνειδητοποίησή του και η αποδοχή του ενισχύεται από την παρατήρηση του σώματός μας, της συμπεριφοράς του και του συναισθήματος με τη χρήση «εργαλειων»-συμβουλών από ειδικούς.
Μή φοβάστε!!!! Ακούστε το σώμα σας!!!Τραγουδάτε από τα βάθη της ψυχής σας!!!Οι φόβοι μας περιορίζουν, όχι τα λάθη μας!!!Μόνο τα βαθειά και ειλικρινή συναισθήματα συντονίζουν ολόκληρο το είναι μας και απομακρύνουν κά

J.S. Bach

J.S. Bach, Γερμανός συνθέτης, ο σημαντικότερος της περιόδου μπαρόκ.
Γέννηση: Άϊζεναχ 31.3.1685
Απεβίωσε: Λειψία 28.7.1750

ΒΙΒΛΙΑ –  ΠΑΡΤΙΤΟΥΡΕΣ ΤΟΥ ΓΙΟΧΑΝ ΣΕΜΠΑΣΤΙΑΝ ΜΠΑΧ Συνέχεια

Carl Czerny

Ο Καρλ Τσέρνι ήταν Αυστριακός πιανίστας και συνθέτης, σημαντικός εκπρόσωπος του κινήματος του Ρομαντισμού. Βικιπαίδεια Γέννηση: Βιέννη, 21 Φεβρουαρίου 1791, Απεβίωσε: Βιέννη, 9 Αυγούστου 1857, Βιέννη, Αυστρία

ΒΙΒΛΙΑ- ΠΑΡΤΙΤΟΥΡΕΣ Συνέχεια

ΤΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ ΑΓΑΠΟΥΝ ΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ

Άρθρο του Μ. Δεσύλλα

Μέχρι τώρα γνωρίζαμε ότι τα φυτά, για να αναπτυχθούν χρειάζονται τροφή, νερό και φως. Ερευνητές από όλα τα μέρη του κόσμου τονίζουν ότι αν τους παρέχουμε και μουσικά ακούσματα, κατά προτίμηση κλασικά, τα φυτά θα ευεργετηθούν.

Συνέχεια

TΙ ΕΙΝΑΙ Η ΣΟΝΑΤΑ – SONATA

waldsteinΠροέρχεται από την ιταλική λέξη sonare =  ηχώ και εμφανίζεται το 17ο αιώνα ως οργανικό κομμάτι. Εκτός από την προκλασική σονάτα Solo Sonata Baroque, εμφανίζεται η Sonata da Chiesa (Εκκλησιαστική Σονάτα) και η Sonata da Camera (Σονάτα Δωματίου η οποία μπορεί να θεωρηθεί απόγονος της σουίτας). Συνέχεια

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΟΥΒΕΡΤΟΥΡΑ – OUVERTURA

Ouvertura (μετ. εισαγωγή). Προέρχεται από τη Γαλλική λέξη ouvrir= ανοίγω και είναι ορχηστρικό έργο που σκοπό έχει να προλογίσει κάποιο άλλο μεγαλύτερο, πχ. μία όπερα.

Εμφανίζεται στις αρχές του 17ου αιώνα, ως εισαγωγή σε όπερα αλλά στη συνέχεια χρησιμοποιείται και σε άλλα μουσικές μορφές, όπως Ορατόρια. Τον 19ο αιώνα, η ουβερτούρα εμφανίζεται ως ανεξάρτητο κομμάτι με συνήθως προγραμματικό χαρακτήρα.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα η Ouvertura 1812, του P.I. Tchaikovsky

ΕΡΩΤΙΚΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΑΠΟ ΜΕΓΑΛΟΥΣ ΣΥΝΘΕΤΕΣ

 

Μπορεί να άφησαν το στίγμα τους στην ιστορία της τέχνης και του ανθρώπινου πολιτισμού, όμως οι περισσότεροι από τους μεγάλους συνθέτες σε ζητήματα καρδιάς συμπεριφέρθηκαν όπως ακριβώς ο μέσος άνθρωπος. Κάποιοι βέβαια συμπεριφέρθηκαν περισσότερο  ύπουλα και ποταπά, ενώ άλλοι επέδειξαν ευγένεια, ψυχική ανωτερότητα και γενναιότητα.   Συνέχεια