Années de pèlerinage, Fr.Liszt

Η Βίλα ντ’ Έστε, ιστορικής σημασίας πύργος του 16ου αιώνα στο Τίβολι (32χιλ από τη Ρώμη) , φημίζεται για τα αιωνόβια κυπαρίσσια και την ποικιλία των σιντριβανιών. Ο ιδιοκτήτης του πύργου, Καρδινάλιος Hohenlohe είχε παραχωρήσει στον Franz Liszt τρία δωμάτια και από το 1864 ο συνθέτης περνούσε εκεί μικρά ή μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα.
Εδώ θα συντεθεί ο 3ος χρόνος της συλλογής «Χρόνια Προσκυνήματος», σχεδόν τριάντα χρόνια μετά από τις δύο προηγούμενες συλλογές. Συνέχεια

L.Delibes, Flower Duet

Η Λακμέ (Lakmé) είναι όπερα τριών πράξεων του Λεό Ντελίμπ (Léo Delibes) σε γαλλικό λιμπρέτο των Εντμόντ Γκοντινέ και Φιλίπ Ζιλ. Ο Ντελίμπ συνέθεσε την όπερα την περίοδο 1881-1882 και έκανε πρεμιέρα στις 14 Απριλίου του 1883 στην Οπερά Κομίκ στο Παρίσι. Το έργο βασίστηκε στο μυθιστόρημα του Πιέρ Λοτί «Ραραχού», γνωστό και ως «Ο Γάμος του Λοτί» (1880), και η δράση τοποθετείται στη Βρετανική Ινδία στα μέσα του 19ου αιώνα. Η όπερα περιλαμβάνει το διάσημο «Ντουέτο των Λουλουδιών» (Sous le dôme épais), το οποίο ερμηνεύει στην Πρώτη Πράξη η Λακμέ, κόρη του ιερέα Νιλακάνθα, και η υπηρέτριά της Μάλικα, καθώς ετοιμάζονται να πάρουν το μπάνιο τους στον ιερό ποταμό.

O παρακάτω σύνδεσμος οδηγεί στην παρτιτούρα  για πιάνο, σοπράνο και άλτο, του διάσημου ντουέτου  «Sous le dôme épais»

Leo Delibes, Flower Duet from Lakmé

B. Britten, Down by the Salley Gardens

«Κάτω από τους κήπους του Salley την αγάπη μου συνάντησα.
Μου ζήτησε να την αγαπώ απλά, έτσι όπως τα φύλλα μεγαλώνουν στο δέντρο.
Αλλά εγώ, που ήμουν νέος και ανόητος, αρνήθηκα….
Στο γρασίδι πλάι στον ποταμό η αγάπη μου και εγώ καθίσαμε,
Ζήτησε να ζήσω απλά, έτσι όπως το γρασίδι μεγαλώνει στους φράχτες.
Αλλά εγώ ήμουν νέος και ανόητος,
και τώρα πια γεμάτος δάκρυα… » Συνέχεια

Τα λουλουδια αγαπούν τη μουσική

ΤΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ ΑΓΑΠΟΥΝ ΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ

Άρθρο του Μ. Δεσύλλα

Μέχρι τώρα γνωρίζαμε ότι τα φυτά, για να αναπτυχθούν χρειάζονται τροφή, νερό και φως. Ερευνητές από όλα τα μέρη του κόσμου τονίζουν ότι αν τους παρέχουμε και μουσικά ακούσματα, κατά προτίμηση κλασικά, τα φυτά θα ευεργετηθούν.

Συνέχεια

RAVEL – PAVANE FOR A DEAD PRINCESS

RAVEL - PAVANE FOR A DEAD PRINCESSΗ Παβάνα για μια νεκρή ινφάντα (σε μετάφραση), γράφτηκε το 1899 και περιέχει αρκετά Ισπανικά στοιχεία, τα οποία ίσως προέρχονται από την επίδραση που είχε επάνω του η Ισπανική μουσική εξαιτίας της μητέρας του. Είναι ένα πρώιμο δείγμα της ιμπρεσσιονιστικής του γραφής, καθώς ανάγεται στην περίοδο της μαθητείας του στο Ωδείο του Παρισιού, υπό τον Gabriel Faure. Στην πρωτότυπη πιανιστική εκδοχή του 1899 -η οποία δεν είχε μεγάλη απήχηση- το σύντομο αυτό κομμάτι παρουσιάστηκε σε πρώτη δημόσια εκτέλεση στις 5 Απριλίου του 1902 από τον διάσημο ισπανό πιανίστα και συμφοιτητή του συνθέτη Ricardo Viñes και από τότε άρχισε να γίνεται εξαιρετικά δημοφιλές. Η λεπταίσθητη ενορχήστρωσή του υλοποιήθηκε από τον Ravel πολλά χρόνια αργότερα, το 1910. Όταν ο Ravel παρουσίασε την  ορχηστρική έκδοση του κομματιού, έδωσε την κύρια μελωδία στο κόρνο. Η πρεμιέρα έγινε στις 27 February 1911 στο Μάντσεστερ υπό τον  Sir Henry Wood. Τότε γράφτηκε από τον κριτικό Samuel Langford: «The piece is hardly representative of the composer, with whom elusive harmonies woven in rapid figuration are the usual medium of expression. In the Pavane we get normal, almost archaic harmonies, subdued expression, and a somewhat remote beauty of melody.»

Διαβάστε περισσότερα

 

RAVEL – PAVANE FOR A DEAD PRINCESS

TΙ ΕΙΝΑΙ Η ΣΟΝΑΤΑ – SONATA

Προέρχεται από την ιταλική λέξη sonare =  ηχώ και εμφανίζεται το 17ο αιώνα ως οργανικό κομμάτι. Εκτός από την προκλασική σονάτα Solo Sonata Baroque, εμφανίζεται η Sonata da Chiesa (Εκκλησιαστική Σονάτα) και η Sonata da Camera (Σονάτα Δωματίου η οποία μπορεί να θεωρηθεί απόγονος της σουίτας).

Η Sonata da Chiesa και η Sonata da Camera διαμορφώθηκαν από τον Arcangelo Corelli και αποτελούνται από τέσσερα μέρη: Αργό-Γρήγορο-Αργό-Γρήγορο.

Η Solo Sonata είναι κομμάτι για ένα ή δύο όργανα. Υπάρχουν όμως και σονάτες για περισσότερα όργανα, όπως η σονάτα σε σολ ελάσσονα, Op2 No6,  του Tomaso Albinoni.

Στην τελική της μορφή διαμορφώνεται από τον Carl Ph.Em. Bach  και αποτελείται συνήθως από 4 μέρη, χωρίς να αποκλείεται όμως να έχει 2 ή 3 μέρη.  (1. Allegro 2. Andante ή Adagio 3. Allegro vivace  ή  Allegretto ή Menuetto-Scherzo-Menuetto, 4. Allegro

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΟΥΒΕΡΤΟΥΡΑ – OUVERTURA

Ouvertura (μετ. εισαγωγή). Προέρχεται από τη Γαλλική λέξη ouvrir= ανοίγω και είναι ορχηστρικό έργο που σκοπό έχει να προλογίσει κάποιο άλλο μεγαλύτερο, πχ. μία όπερα.

Εμφανίζεται στις αρχές του 17ου αιώνα, ως εισαγωγή σε όπερα αλλά στη συνέχεια χρησιμοποιείται και σε άλλα μουσικές μορφές, όπως Ορατόρια. Τον 19ο αιώνα, η ουβερτούρα εμφανίζεται ως ανεξάρτητο κομμάτι με συνήθως προγραμματικό χαρακτήρα.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα η Ouvertura 1812, του P.I. Tchaikovsky