Années de pèlerinage, Fr.Liszt

Η Βίλα ντ’ Έστε, ιστορικής σημασίας πύργος του 16ου αιώνα στο Τίβολι (32χιλ από τη Ρώμη) , φημίζεται για τα αιωνόβια κυπαρίσσια και την ποικιλία των σιντριβανιών. Ο ιδιοκτήτης του πύργου, Καρδινάλιος Hohenlohe είχε παραχωρήσει στον Franz Liszt τρία δωμάτια και από το 1864 ο συνθέτης περνούσε εκεί μικρά ή μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα.
Εδώ θα συντεθεί ο 3ος χρόνος της συλλογής «Χρόνια Προσκυνήματος», σχεδόν τριάντα χρόνια μετά από τις δύο προηγούμενες συλλογές.

«Τα κυπαρισσάκια μου μεγαλώνουν! Τα δουλεύω για περίπου δέκα ημέρες χωρίς διακοπή γράφει ο Fr. Liszt στη βαρόνη Όλγα Βον Μέγιντορφ, στις 14 Οκτωβρίου 1877. «Τα κομμάτια αυτά είναι ακατάλληλα για σαλόνια. Δεν είναι διασκεδαστικά, ούτε κι ευχάριστα. Όταν τα δημοσιεύσω, θα προειδοποιήσω τον εκδότη ότι διακινδυνεύει να πουλήσει μόνο μερικά αντίτυπα ».

Το πρώτο κομμάτι, «Angelus!» , οι δύο θρήνοι «Aux cypres de la Villa d’ Este» (Τα κυπαρίσσια της Βίλας ντ’ Έστε), αρ. 1 και 2 αλλά και το «Les jeux d’eaux a la Villa d’Este» (Τα παιχνιδίσματα του νερού στη Βίλα ντ’ Έστε) γράφονται το 1877.
Ο δεύτερος θρήνος έχει πηγή έμπνευσης τα κυπαρίσσια της ρωμανικής εκκλησίας Μαρία των Αγγέλων (Santa Maria degli Angeli). Ο μύθος έλεγε ότι μεγαλύτερο σε ηλικία το είχε φυτέψει ο ίδιος ο Μιχαήλ Άγγελος. Όταν το 1882, δυο Γερμανοί ερευνητές ενημέρωσαν τον Λιστ ότι κάτι τέτοιο δεν υφίστατο, ο συνθέτης αφαίρεσε το όνομα του Μιχαήλ Αγγέλου από τον τίτλο και το έργο αναφέρεται πλέον ως «Aux cypres de la Villa d’ Este αρ. 2».
Το 1872 ο Λιστ γράφει το έργο «Ουγγρικός θρήνος» και στην τελική έκδοση το μετονομάζει σε «Sunt lacrymae rerum» («Αυτά είναι δάκρυα για τα συμβάντα», στίχος από το πρώτο μέρος της Αινειάδας του Βιργιλίου, αναφερόμενος στην πτώση της Τροίας). Ο συνθέτης τον χρησιμοποιεί εδώ για τον χαμένο ουγγρικό Πόλεμο της Ανεξαρτησίας (1848-1849).
Το «Πένθιμο Εμβατήριο» είναι το παλιότερο κομμάτι του Γ΄ Χρόνου, γράφτηκε το 1867 και το συνοδεύουν στίχοι από μια ελεγεία του Σέξτου Προπέρτιου, Λατίνου ελεγειακού ποιητή που γεννήθηκε γύρω στο 50 π.Χ. στην Μπεβάνια. O Λιστ το αφιερώνει στη μνήμη του αυτοκράτορα του Μεξικού Μαξιμιλιανού Α΄.
Στο καταληκτικό έργο (1877) της συλλογής αυτής, το «Sursum Corda» (Άνω σχώμεν τας καρδίας), ο συνθέτης αντλεί την έμπνευσή του από την καθολική λειτουργία. Το πρώτο και το τελευταίο κομμάτι της συλλογής είναι προσευχές, ενώ για τη Βίλα ντ’ Έστε και τα σιντριβάνια της, ο Λιστ τη σκέφτεται επίσης ως πνευματική παρηγοριά.

 

Angelus! Prière aux Anges gardiens! Προσευχή αφιερωμένη στην Daniela von Bülow, εγγονή του Λιστ, πρώτη κόρη του Hans von Bülow και Cosima Liszt και η σύζυγός του ιστορικού τέχνης Henry Thode . Ήταν γραμμένο τόσο για φωνή και πιάνο, είτε για ένα όργανο που συνδυάζει και τα δύο.

 

 Aux cypres de la Villa d’Este I: Thrénodie 

 

Aux cypres de la Villa d’Este II:Thrénodie 

 

jeux d’eaux à la Villa d’Este (Σιντριβάνια της Villa d’Este )  «Sed aqua quam ego dabo ei, fiet in eo fons aquae salientis vit aeternam » – » Αλλά το νερό που θα του δώσω θα γίνει μέσα του ένα πηγάδι νερού που αναβλύζει στην αιώνια ζωή «, από το κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο.

 

Sunt lacrymae rerum / en mode hongrois ( Υπάρχουν δάκρυα για τα πράγματα / στο ουγγρικό στυλ) σε ένα μικρό – αφιερωμένο στον Hans von Bülow .

 

Marche funébre, En mémoire de Maximilian I, Empereur du Mexique Πένθιμο Εμβατήριο , στη μνήμη του αυτοκράτορα Μαξιμιλιανού του Μεξικού )

 

Sursum corda (Ανυψώστε τις καρδιές σας)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s